DÜNYA-MANA ZITLIĞI MEVZUSU

Yunus 24. ayette denilir ki: Dünya hayatının misali şöyledir: Gökten indirdiğimiz su ile insanların ve hayvanların yediği bitkiler birbirine karışmıştır. Nihayet yeryüzü süslerini takınıp süslendiği ve sahipleri kendilerini ona gücü yeter sandıkları bir sırada, geceleyin veya gündüzün, ona emrimiz gelivermiştir, ansızın ona öyle bir tırpan atıvermişiz de sanki bir gün önce orada hiçbir şenlik yokmuş gibi oluvermiştir. Düşünen bir kavim için âyetlerimizi işte böyle açıklarız.

Burada insanların dünyaya hakim olmaları, böyle sanmaları örnek verilmiştir. Fakat bir anda iş tersine dönebilir.

Yunus 57-58’de ise şöyle denilir: Ey insanlar.. Rabbinizden size bir öğüt, sadırlarda olana bir şifa ve müminlere bir hidayet ve rahmet geldi.
De ki, Allah’ın fazlıyla ve rahmetiyle, yalnızca bunlarla sevinç duysunlar. Bu, onların biriktirip durduklarından daha hayırlıdır.

Burada işin manayla sevinç duymaya endesklendiği görülüyor. Aslında akıl sahibi insan için de normal olan budur. Fakat dünyaya çokça yönelme de bitmeyen bir hastalık. Özellikle zamanımızda bu iki durum; yani süslü dünya ve manaya yöneliş imkanları had safhada. İyi vurgulanmalı yani mevzu..

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

*
= 3 + 4

Facebook Hesabımız Youtube Hesabımız