EY İMAN EDENLER İMAN EDİNİZ AYETİNİN FARKLI BİR TEFSİRİ

Nisa 136. ayette denilmekte ki; “Ey iman edenler iman ediniz..” İman kelimesi, inanmak anlamına geldiği gibi güvenmek anlamına da gelmekte. Ve sanki bu anlam da gayet gerekiyor.. Çünkü mesela Kuran’ın Tevrat ve İncil’i içericiliği ve düzelticiliği mevzusuna, her türlü imkana rağmen, aşırı mesafeli duruluyor. Halbuki Kuran nazil olduğu sırada Tevrat ve İncil dünya çapında yayılmıştı. Elbet tahrif olmuş kitaplar bunlar, fakat o zamandan sonra tahrif olmadılar. Yani Kuran o kitaplar üzerine de konuşuyor, yol gösteriyor olmalıdır. Bunca aynı mevzuları işlerken.. Peki bu alana eğilmekten neden çok korkuluyor? Denilebilir ki ama ilk zamanlarda böyle bir yaklaşım yoktu. Elcevab; ilk zamanlardaki mesafeli oluşu durumsallıkta görmelidir. Çünkü Kuran yeni nazil oluyordu, diğer kitaplar elde ve tercüme edilmiş halde değildi vs. Fakat zamanla bu alan açılmalıydı, çok fazla bekleniyor. Ki zaten sonra izin verilmiştir, lakin iş resmi metinler üzerinden değil, türlü anlatılar ve özetler denilebilecek, kaynağı belirsiz İsrailiyyat üzerinden yürümüştür. Resmi metinlere işin dönmesi çok zaman aldı hasıl. Yoksa bir şekilde bu işlere girildi. Halbuki normali hangisidir, resmi metinler üzerinden işi anlamak mı, kaynağı belirsiz anlatılar mı? Ki zamanımızda imanda şüpheler oluşmuş durumda, dünya çapında tebliğ imkanları var, güçlü bir damar gerekiyor. Halen, bu noktada gayet duruluyor, bekleniyor, büyük tedirginlikler var vs. Öyle ki “güvenin” denilesi artık.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

*
= 4 + 0

FACEBOOK HESABIMIZ YOUTUBE HESABIMIZ