“KİM RAHMANIN ZİKRİNE KÖRLÜK EDERSE” İFADESİ, ZUHRUF SURESİ 36. AYETİN TEFSİRİ

Rahman Rahim Allah’ın adıyla..

Zuhruf Suresi’nde Rahman’ın Zikr’ini görmezden gelme eleştirilir. Acaba Rahman’ın Zikri nedir?

Açıklama 1: Zikr kelimesi hatırlama, anma gibi anlamlara geliyor. Bu kelime Allah’ın Kitabı anlamında da kullanılıyor ayetlerde, Kuran ve Tevrat için kullanılıyor. (bknz Hicr 9, Zuhruf 5, Enbiya 105 vb) Buna göre Rahman’ın Zikri ifadesi öncelikle Kuran anlamına geliyor. Tabii Kuran’ın iyice anlaşılması da buna dahil görülebilir ve bu bağlamda gereken şeylerden birisi de Tevrat’tır.
Açıklama 2: Ayetin siyakında Rahman’ı inkar edenlerden bahsediliyor (bknz Zuhruf 33) O zaman burada anlam özellikle “Rahman’ın anılması” anlamında da olabilir. Rahman ise Allah’ın herkese lütfeden olduğuna dair bir isim. Fakat bu lütuflar kimisine kahra dönecektir.

Kuran’da çeşitli yerlerde şeytanları dost edindiği halde “doğru yolda olduğunu sanma” vurgulanır. Beri yandan bilindiği üzere “bizi dosdoğru yola ulaştır” gibi “ey iman edenler iman ediniz” gibi hakikate yönlendirici ayetler var, zaten fiili olarak Kuran’ın herşeyden bahsetmesi ve yol göstericiliği var. O zaman kişinin özellikle de ayetler çerçevesinde söylenilenlere kulak verme özelliği olmalı.

 

Öte yandan şu unutulmamalı ki, şeytan görünmemektedir ve o musallat edilirse; insan artık bir yerden sonra çıkışı olmayan bir yola girer ama kendini doğru yolda sanar. O zaman Rahman’ın Zikri’ne gözü açık olma en dikkat edilmesi gereken nokta oluyor.

 

Saniyen; İncil’de buna çk benzer bir kısım var. Şöyle ki:

Zuhruf 36-39’da şöyle denilir:
Her kim Rahman’ın zikrine körlük ederse biz ona bir şeytan musallat ederiz. Artık o onun yakın dostudur.
Şüphesiz ki bu şeytanlar onları yoldan çıkarırlar. Onlar da kendilerinin doğru yolda olduklarını sanırlar.
Nihayet kıyamet günü bize gelince, arkadaşına: “Keşke seninle benim aramda doğu ile batı arasındaki kadar bir uzaklık olsaydı. Sen ne kötü arkadaşmışsın!” der.
Onlara: “Bugün pişmanlık duymanız size hiçbir fayda sağlamayacaktır. Çünkü siz zulmettiniz. Şimdi de hepiniz azapta ortaksınız.” denir.

İncil’de 2 Selanikliler 2: 10-12’de ise şöyle geçer:
Mahvolanlar, gerçeği sevmeye ve böylece kurtulmaya yanaşmadıklarından mahvoluyorlar. İşte bu nedenle Tanrı yalana kanmaları için onların üzerine yanıltıcı bir güç gönderiyor. Öyle ki, gerçeğe inanmayan ve kötülükten hoşlananların hepsi yargılansın. 

Burada körlük etme yerine sevmeye yanaşmama, Rahman’ın zikri yerine de gerçek kelimesi dikkat çekiyor. Denilebilir ki; ayetlerde “Hakk/Gerçek Rabbindendir” denilir. Bu bakımdan da aslında uyum var. Sevmeye yanaşmama ise zaten körlük etmenin sebebi ya da bir başka ifadesi. Hasılı; denilebilir ki iş biraz daha açılıyor. O zaman işe bazı vurgular katan bu manalara da dikkat deriz.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

*
= 3 + 5

Youtube Hesabımız