ONAY GÖRECEK İMAN MESELESİ

Rahman Rahim Allah’ın adıyla..

……

Descartes’in meşhur bir varlık başlangıcı vardır, “düşünüyorum o halde varım”

……….

Aslında doğru bir başlangıç noktasıdır. Çünkü herşey rüya da olabilir, rüyadayken de gerçek sanıyor insan herşeyi, uyanınca anlıyor. Kimisi ise dünyanın gerçekliğine öyle bir odaklı ki, “ayaktayım o halde varım” gibi bir şey söylüyor. Lakin mesele şu ki, Descartes öyle dediği halde hakikate ulaşmamış, beriki hakikatte gözüküyor. İşte kafayı karıştıran nokta da bu.

………..

Çünkü Descartes yanlış bir inanç sahibi idi, beriki doğru. Descartes yanlış bir inancı doğrulamak için düşünmüştü, beriki doğrulamak için düşünmedi. Düşünmenin böyle bir boyutu vardır; gerçekse niye o kadar düşünesin(?)

…………….

Lakin meselenin bir de şöyle ilkesel bir boyutu da var ki, hakikatse neden salt tevarüs edip gelen bir şey olsun (!) Çünkü o zaman “hakikat yoktur, tevarüs edip gelen şeyler vardır” cümlesidir hakikat. Peki böyle bir kabul onay görür mü?

……………

Velhasıl, kendinden tamamen soyutlanarak bir akli kabul noktasına odaklanmayan insan hakikate değer vermiyor demektir. Böylelerinin kabulü ise kendinin onayından ibaret. Ve iman da kendisine iman olmuş oluyor. Onun için iman kadar onay görecek bir iman dert edinilmelidir.

………

Bir Cevap Yazın

*
= 5 + 7